REPLIKA FRANCUSKI PISTOLET NAPOLEOŃSKI DENIX MODEL 1026

1026

New product

186,99 zł tax incl.

Replika jest wierną kopią napoleońskiego czarnoprochowego pistoletu

More details

This product is no longer in stock

share

REPLIKA FRANCUSKIEGO PISTOLETU NAPOLEOŃSKIEGO z 1860 roku  
DENIX MODEL 1026
 
DANE TECHNICZNE:
Reprezentowana replika jest wierną kopią napoleońskiego czarnoprochowego, skałkowego pistoletu - Francja 1806 rok.
Pistolet dwustrzałowy produkowany w St.Etiene dla NAPOELONA.
Kurki naciągają się można oddać tzw. suchy strzał. Replika posiada dwa spusty, a rzeźbione drewno nadaje niepowtarzalny wygląd.
Wykonana jest w skali 1;1 czyli waga, wymiary, wygląd są identyczne jak w oryginale. Różnica polega na tym że elementy metalowe wykonane są że stopów miękkich /cynk + aluminium/aby nie można ich przekalibrować i używać do strzelania. Mechanizm spustowy można odciągnąć i oddać tzw. suchy strzał.
 
Materiał: cynk, aluminium, drewno afrykańskie
waga: 1190 g
rozmiar: 37cm.
kolor: stare srebro ze złotem i brązem
Producent : DENIX SA Hiszpania

UWAGA:
Nie strzela na żadne kulki itp. Proponowane repliki wykonane są ze specjalnych miękkich stopów co uniemożliwia ich przekalibrowanie i dlatego nie potrzebują zezwolenia aby zostały wprowadzone do obrotu handlowego.
 
HISTORIA:
Bronią czarnoprochową są wszelkiego rodzaju działa i broń ręczna produkowane do końca XIX wieku (a także ich późniejsze repliki), gdyż w tym wieku wynaleziono inne materiały miotające poza prochem czarnym, z reguły znacznie skuteczniejsze i nie wytwarzające dymu (prochybezdymne). Broń czarnoprochowa była najczęściej ładowana odprzodowo, tj. od strony lufy, osobno prochem i pociskiem, ewentualnie wieloma pociskami, różnymi elementami uszczelniającymi takimi jak przybitki, flejtuchy. Istnieją też liczne przykłady broni czarnoprochowej odtylcowej, np. niemiecki model 1842, tzw. karabin Dreysego. W późnej broni czarnoprochowej często stosowano amunicję scaloną, bocznego bądź centralnego zapłonu, w papierowych gilzach lub łuskach. W działach i wczesnej ręcznej broni palnej, np. rusznicach, samopałach, proch zapalał tlący się lont umieszczony w otworze w lufie w miejscu, gdzie znajdował się ładunek. Od XV wieku w broni ręcznej wykorzystywano różne typu mechanizmu odpalającego ładunek za pociągnięciem spustu - zamki: lontowy, kołowy, skałkowy, kapiszonowy, iglicowy (używany w broni na amunicję scaloną, najczęściej w 2. połowie XIX wieku), występujące w licznych wariacjach. Większość egzemplarzy broni czarnoprochowej odprzodowej miała lufę gładką, ze względu na trudności techniczne wykonania gwintu, a także przede wszystkim kłopotliwe ładowanie broni gwintowanej od przodu, kiedy pocisk trzeba było przepchnąć przez całą lufą, uważając jednocześnie aby go nie odkształcić. Istniały jednak egzemplarze gwintowane, przeznaczone szczególnie do polowania, dla strzelców wyborowych itp. W późniejszej broni odtylcowej lufę najczęściej gwintowano, w ten sposób znacznie zwiększając jej celność. W broni ręcznej przeznaczonej do strzelania śrutem - niektórych strzelbach myśliwskich, garłaczach, a także w kartaczach, gwintu nigdy nie stosowano. Broń czarnoprochowa może być przeznaczona do strzelania zarówno kulami, pociskami niekulistymi (tylko gwintowana), jak i śrutem.
Zamek kapiszonowy wynaleziony został w 1818 roku, po czym na przełomie lat 30. i 40. XIX wieku wprowadzono go do powszechnego użycia w armiach, częściowo wypierając starszy zamek skałkowy. Zamek kapiszonowy był prostszy w użyciu i pewniejszy w działaniu (odpadała konieczność podsypywania prochu na panewkę i wrażliwość na czynniki pogodowe), przyczyniając się do rozwoju broni strzeleckiej. W drugiej połowie XIX wieku został jednak wyparty przez broń odtylcową na naboje zespolone.

Accessories

16 innych produktów w tej samej kategorii: